Κάθε νήπιο θα πρέπει να εμβολιάζεται ενάντια στην ηπατίτιδα Α και κάθε ενήλικας θα πρέπει να λάβει συμπληρωματικό εμβολιασμό για τον κοκίτη, συνέστησε πρόσφατα ομόφωνα μια επιστημονική επιτροπή στα ομοσπονδιακά Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Ασθενειών των ΗΠΑ.

Ο εμβολιασμός για την ηπατίτιδα Α, την ασθένεια του ήπατος που είναι σπανίως μοιραία, αλλά εξαπλώνεται εύκολα,. «θα πρέπει να ενσωματωθεί στο πρόγραμμα εμβολιασμών ρουτίνας των παιδιών» και πρέπει να γίνεται μεταξύ του πρώτου και του δεύτερου έτους της ζωής τους, είπε η επιτροπή.

Επίσης οι επιστήμονες συνέστησαν στους ενήλικες ηλικίας 19 έως 65 ετών να λαμβάνουν συμπληρωματικό εμβολιασμό ενάντια στον κοκίτη, δέκα χρόνια μετά την τελευταία ανοσοποίησή τους για την πάθηση. Θα πρέπει να λάβουν το εμβόλιο ταυτόχρονα με τον εμβολιασμό τους για τον τέτανο και τη διφθερίτιδα, καθώς ένα νέο εμβόλιο -το Acadel- που προσφάτως πήρε άδεια κυκλοφορίας προσφέρει προστασία και για τις τρεις παθήσεις.

Διπλός σκοπός

Τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Ασθενειών των ΗΠΑ (CDC) συνήθως υιοθετούν τις συστάσεις της επιτροπής (η οποία είναι γνωστή και ως Συμβουλευτική Επιτροπή Πρακτικής Ανοσίας), όπως εξάλλου κάνουν και πολλές ομάδες επαγγελματιών. Αν και οι συστάσεις αυτές δεν είναι δεσμευτικές οι γιατροί σε γενικές γραμμές τις ακολουθούν.

Η επιτροπή ισχυρίζεται ότι με την εφαρμογή των εκτιμήσεων που έγιναν από τα κέντρα παθήσεων, ο εμβολιασμός ρουτίνας της ηπατίτιδας Α θα μπορούσε να προλάβει περισσότερες από 180.000 μολύνσεις και 30.000 παθήσεις κάθε χρόνο μεταξύ των παιδιών και των ενηλίκων στις ΗΠΑ. Οι παρενέργειες του εμβολίου που έχουν αναφερθεί είναι σπάνιες.

Κάθε εμβόλιο έχει διπλό σκοπό: να προστατέψει τον αποδέκτη από την πάθηση και να εμποδίσει τη μετάδοση της μόλυνσης σε άλλους ανθρώπους.

«Η προστασία της προσωπικής και δημόσιας υγείας επιτυγχάνεται με εμβόλια κατά τον καλύτερο τρόπο», είπε σε συνέντευξή του ο δρ William Schaffner, πρόεδρος προληπτικής ιατρικής στο Πανεπιστήμιο Vanderbilt. Ο ίδιος εκπροσώπησε στη συνάντηση το Εθνικό Ιδρυμα Μολυσματικών Ασθενειών και την Εταιρία Μολυσματικών Ασθενειών των ΗΠΑ.

Η επιτροπή υποστήριξε ότι η σύστασή της για τον κοκίτη είχε στόχο να μειώσει τις πιθανότητες οι ενήλικες να μεταδώσουν την πάθηση στα βρέφη τα οποία είναι πολύ μικρά για να εμβολιαστούν ή έχουν ολοκληρώσει μόνο ένα μέρος της σειράς των εμβολιασμών που χρειάζονται. Σημειωτέον ότι η πάθηση μπορεί να είναι μοιραία για τα βρέφη.

Αν και ο κοκίτης εμφάνισε ύφεση τα τελευταία χρόνια στις ΗΠΑ, η μείωση των εμβολιασμών οδήγησε πρόσφατα σε έξαρση στα δημοτικά και τα γυμνάσια. Ενας αριθμός ενηλίκων που ανέπτυξαν την πάθηση υπέφεραν από κατάγματα στα πλευρά που οδηγούν σε επικίνδυνες για τη ζωή καταστάσεις: όπως κατάπτωση των πνευμόνων και έντονος βήχας που μπορεί να διαρκέσει για μήνες μεταξύ των ενηλίκων.

Η μέθοδος

Οι τρέχουσες οδηγίες για τον εμβολιασμό του κοκίτη παραμένουν αμετάβλητες: πρόκειται για μια σειρά από πέντε ενέσεις που ξεκινούν στους πρώτους δυο μήνες ζωής και συνεχίζονται μέχρι την προσχολική ηλικία. Περίπου το 65% των νέων ενηλίκων έχουν ήδη επανεμβολιαστεί με το εμβόλιο τετάνου - διφθερίτιδας. Το ποσοστό πέφτει στο 50% μεταξύ των μεσηλίκων και στο περίπου 35% μεταξύ εκείνων ηλικίας 65 και άνω. Οι ενήλικες συχνά λαμβάνουν επαναληπτικά εμβόλια στα επείγοντα περιστατικά έπειτα από ατύχημα με σκουριασμένα αντικείμενα.

Η επιτροπή με τη σύστασή της για τον εμβολιασμό των νηπίων για ηπατίτιδα Α παρέθεσε και τα αποτελέσματα από την επιτυχία του προγράμματος εμβολιασμού που έγινε σε 17 πολιτείες των ΗΠΑ που παρουσίαζαν υψηλά ποσοστά της πάθησης. Από τη στιγμή που ξεκίνησε το πρόγραμμα, η συχνότητα εμφάνισης ηπατίτιδας Α σε αυτές τις πολιτείες έπεσε σε επίπεδα χαμηλότερα από εκείνα πολιτειών που θεωρούνταν ότι είχαν χαμηλότερα ποσοστά της πάθησης.

Τα συμπτώματα

Το 1999, τα δύο τρίτα των περιπτώσεων ηπατίτιδας Α εκδηλώθηκαν σε 17 πολιτείες με μεγάλη συχνότητα εμφάνισης της νόσου, ενώ σήμερα η αναλογία έπεσε στο ένα τρίτο. Από τις 180.000 μολύνσεις με ηπατίτιδα Α κάθε χρόνο, πάνω από 30.000 εμφανίζουν τη νόσο, με ναυτία, εμετό, ίκτερο και πυρετό. Αν και πολλά άτομα που έχουν μολυνθεί με τη νόσο δεν εμφανίζουν συμπτώματα αναγνωρίσιμα, όπως της ηπατίτιδας, εξακολουθούν να μεταδίδουν τον ιό σε άλλα άτομα.

Το εμβόλιο της ηπατίτιδας Α πρωτοέλαβε άδεια το 1995 και η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων ενέκρινε δυο εκδοχές του για βρέφη ενός έτους. Η δρ Tracy Lieu, μέλος της επιτροπής από το Κέντρο Υγείας Harvard Pilgrim στη Βοστόνη, τόνισε ότι η πολιτική συστάσεων για εμβολιασμούς δεν υποστηρίζεται πλέον πάρα μόνο σε μερικές πολιτείες, ίσως επειδή η ηπατίτιδα Α παρουσίασε τόσο μεγάλα ποσοστά μείωσης σ’ αυτές που «η θεωρία του συνεχιζόμενου εμβολιασμού δεν προξενεί αίσθηση στους ανθρώπους.

Η συχνότητα εμφάνισης της ηπατίτιδας Α θα αυξηθεί αν δεν εμβολιάζονται όλα τα παιδιά, το οποία, όπως λένε οι επιστήμονες, παίζουν σημαντικό ρόλο στην μετάδοση του ιού της ηπατίτιδας Α. Ο ιός μπορεί επίσης να εξαπλωθεί μέσω μολυσμένου νερού και τροφής.

Τέλος, η επιτροπή συνέστησε στα μεγαλύτερα παιδιά που δεν έχουν εμβολιαστεί ενάντια στην ηπατίτιδα Α να αρχίσουν αμέσως το πρόγραμμα εμβολιασμού τους.