Είμαι 29 χρονών παντρεμένη και εργάζομαι ως νοσηλεύτρια. Eίμαι το 3ο και τελευταίο κορίτσι στην οικογένεια (ο μπαμπάς πήγαινε για το γιο αλλά...) κατάγομαι από ένα ορεινό χωριό της πανέμορφης Γορτυνίας (Ν.Αρκαδίας) το οποίο και επισκεπτόμαστε με την πρώτη ευκαιρία!! Από το χωριό έχω όμορφες αναμνήσεις ! Είχα όμορφα παιδικά χρόνια και πολλές αναμνήσεις από αυτά... παιχνίδια στις αλάνες...διακοπές .... παιδικές φιλίες που διατηρούνται ακόμα και σήμερα!

- Πώς περνάς συνήθως την μέρα σου; Με τι πράγματα ασχολείσαι;

Βασικά όλη μέρα ασχολούμαι με την κόρη μου! Είμαι εργαζόμενη , οπότε όπως καταλαβαίνεις ο χρόνος είναι περιορισμένος. Τις περισσότερες φορές εργάζομαι νύχτα (νοσηλεύτρια) ώστε να μπορούμε να προσέχουμε την μικρή μας από κοινού με τον άντρα μου! Η μέρα μου ξεκινά από τις 7 το πρωί και περιλαμβάνει .... οικιακές εργασίες με την μικρή, μαγείρεμα, παιχνίδια με την μικρή, τραγούδι και χορό και κατά διαστήματα ξεκλέβω λίγο χρόνο για καφεδάκι με τις παιδικές μου φίλες και τα παιδάκια μας! Μου αρέσει να ασχολούμαι με την διακόσμηση των χώρων... αλλάζω συνεχώς το ντεκόρ του σπιτιού ανάλογα με τη διάθεση και τις καταστάσεις! Επιλέγω χρώμα στην ζωή μας!

- Πόσα χρόνια είσαι παντρεμένη;

Είμαι παντρεμένη με τον Πέτρο από τον Ιούνιο του 2007 και έχουμε μια κόρη την ΜΑΡΙΑ-ΙΩΑΝΝΑ που είναι 17 μηνών. Έμεινα έγκυος με την πρώτη ελεύθερη επαφή, είχα μια πολύ καλή εγκυμοσύνη και μια πολύ καλή γέννα , την οποία διαδέχτηκαν δύσκολες καταστάσεις αλλά όλα ξεπεράστηκαν!

- Θέλεις να μας πεις περισσότερα για αυτές τις δύσκολες καταστάσεις που λες πως πέρασες;

Τα κλάματα χαράς της γέννησης της κόρης μας έγιναν κλάματα αγωνίας και στενοχώριας! Η μικρή έκανε πολύ υψηλό ίκτερο (έφτασε έως 23,7) και από την αγκαλιά μου βρέθηκε μόνη στην μονάδα για 4 ημέρες! 4 ημέρες εγώ ήμουν εκεί απ' έξω ήθελα να είμαι κοντά της! Ο ίκτερος δεν έπεφτε ούτε στην μονάδα.. βρισκόταν κάτω από 3πλη λάμπα μα δεν γινόταν τίποτα! Το όμορφο ροδαλό μωράκι είχε γίνει κατακίτρινο και συνεχώς κοιμόταν, κανείς δεν μας έλεγε τίποτα , κάθε τρεις ώρες ήμουν εκεί την θήλαζα!

Ήταν το μόνο που μπορούσα να κάνω για να την βοηθήσω! Σε κάποια ενημέρωση από τους γιατρούς μας ενημερώνουν ότι αν μέχρι το βράδυ δεν πέσει ο ίκτερος θα πρέπει να της κάνουν αφαιξομετάγγιση, θα έπρεπε να αφαιρέσουν όλο το αιματάκι της και να της μεταγγίσουν άλλο με ότι συνέπειες μπορεί να είχε αυτό! Δεν ήξερα τι να κάνω, την θήλαζα και έκλαιγα, εκείνη ένιωθε τα δάκρυα και μου χάιδευε το στήθος με ότι δυνάμεις είχε !! Τα κατάφερε! Ο ίκτερος άρχισε να πέφτει! Είναι δυνατή! Το πιστεύω!

- Πραγματικά δύσκολες καταστάσεις...ήσουν έτοιμη να τις αντιμετωπίσεις ή βρέθηκες εξ απροόπτου;

Δεν είχα σκεφτεί πότε ότι θα μπορούσε να συμβεί αυτό! Η γνώση πάνω σε αυτό το θέμα με έκανε ακόμα πιο χάλια Σκεφτόμουν πάντα το κακό! Ο άντρας μου ήταν πιο ψύχραιμος.. Αλλά εκείνες τις στιγμές βρίσκεις δύναμη για όλα! Ήμουν μερόνυχτα άυπνη, τα μάτια μου κόκκινα από το κλάμα αλλά ήμουν εκεί έξω από την μονάδα! Έπαιρνα δύναμη από την μικρή. Το ξεπεράσαμε μαζί!

- Βίκυ μου είπες νωρίτερα ότι είσαι νοσηλεύτρια. Να σου πω ότι είσαι αξιοθαύμαστη για την δουλειά που κάνεις. Συγχαρητήρια!!!! Στην δουλειά σου όμως, έρχεσαι πολλές φορές αντιμέτωπη με τον ανθρώπινο πόνο. Πόσο σ' επηρεάζει αυτό στην προσωπική σου ζωή;

Στην δουλειά μου έρχομαι κυρίως αντιμέτωπη με τον πόνο της ψυχής! Εργάζομαι σε μια δομή του ψυχιατρείου! Προσπαθώ να μην επηρεάζομαι, δεν είναι πάντα εύκολο γιατί με αυτούς τους ανθρώπους περνώ 8 ώρες καθημερινά και για πολύ μεγάλα διαστήματα,ακούς τον πόνο τους , τις αγωνίες τους , τα παράπονά από την Ζωή, από την οικογένειά τους.... κ.α. κάποια τα βλέπω και τα κατανοώ κάποια είναι στα πλαίσια της νόσου αλλά πάλι τα κατανοώ. Η δουλειά μου είναι δύσκολη αλλά εισπράττω αγάπη από αυτούς τους ανθρώπους, έτσι μπορώ και εγώ να συνεχίζω!

- Η δική σου ιστορία γνωριμίας με τον σύζυγο; Θα ήθελες να μας την διηγηθείς;

Με τον άντρα μου είμαστε μαζί 10 χρόνια, γνωριστήκαμε μέσω κοινών γνωστών, από την αρχή ένοιωσα ότι δεν θα είναι κάτι νεανικό και επιπόλαιο.. ήξερα ότι θα είναι η ζωή μου! Έχουμε την ίδια ηλικία.. περάσαμε μαζί το στρατιωτικό του, ζήσαμε το μεγάλο σεισμό της Αθήνας όπου εκεί γκρεμίστηκαν όλα τα παιδικά του χρόνια , τις αγωνίες για επαγγελματική σταδιοδρομία κ.α! Δεν ήταν ιδιαίτερα αρεστός από τους γονείς μου αλλά με την υπομονή μας και αγάπη μας αποδείξαμε ότι θέλουμε να είμαστε μαζί! Προσπαθούμε να έχουμε μια ευτυχισμένη οικογένεια και ένα καλύτερο μέλλον!!!!!!!!!!!!!!!

- Να υποθέσω δηλαδή οτι δεν είχες την απόλυτη στήριξη απο την οικογένειά σου;

Αρχικά δεν είχα,υπήρχαν πολλές αντιρρήσεις! Αλλά στην πορεία δέχτηκαν τις αποφάσεις μου, κατάλαβαν ότι για να είμαι με αυτόν τον άνθρωπο τόσα χρόνια κάτι καλό θα έχει! Στην συνέχεια με βοήθησαν αρκετά! Τους οφείλω πολλά! Είναι άνθρωποι που παλεύουν για τα παιδιά τους ακόμη και τώρα που έχουμε κάνει την δική μας οικογένεια!

- Την μέρα που γέννησες την Μαρία - Ιωάννα τί ακριβώς συνέβη;

Ήταν Κυριακή ξύπνησα με κάτι γλυκά πονάκια, αλλά δεν πήγε το μυαλό μου ότι μπορεί να είναι πόνοι τοκετού. Ήταν πολύ νωρίς ακόμα η ΠΗΤ μου ήταν σε 15 ημέρες! Δεν έδωσα σημασία... κύλησε η μέρα έτσι. Το απόγευμα άρχισαν οι πόνοι να έχουν σταθερά μεσοδιαστήματα, τηλεφωνώ στον γιατρό μου ,ο οποίος με ηρεμεί λέγοντας μου ότι αυτό μπορεί να κρατήσει αρκετές ώρες! Ακόμα δεν μπορούσα να πιστέψω οτι πλησίαζε η ώρα! (δεν ήθελα να γεννήσω!) οι ώρες περνούσαν με τα μεσοδιαστήματα να μειώνονται... στις 3 το ξημέρωμα είχα πόνους ανα 2 λεπτά!

Τηλεφωνώ πάλι στον γιατρό και μου λέει να ξεκινήσω για το μαιευτήριο... εκείνη την ώρα με έπιασε πανικός! Φτάσαμε στο μαιευτήριο στις 4 το ξημέρωμα.. είχα ήδη διαστολή οπότε με πήγαν στην αίθουσα τοκετών, στις 6:55 αντίκρισα ένα μικρο πλασματάκι 3250 σε βάρος και 53 εκατοστά! Φυσικά πλέον δεν πόναγα καθόλου! Μου την έβαλαν αμέσως στο στήθος και εκείνη θήλασε! Γέννησα εντελώς φυσιολογικά , αξίζουν πολλά μπράβο και ευχαριστώ στον γιατρό μου!

Πάντα έλεγα στον άντρα μου οτι θέλω ένα παιδάκι που να του μοιάζει ... η κόρη μας είναι φωτοτυπία του! Έχουν ακόμα και την ίδια ομάδα αίματος!

- Ο σύζυγος ήταν παρών στον τοκετό;

Ο σύζυγος δεν ήταν παρών στο τοκετό, γέννησα σε δημόσιο νοσοκομείο και δεν επιτρέπετε αλλά κι αν επιτρεπόταν δεν ξέρω αν θα ήθελα να είναι μέσα! εν ξέρω πως θα ένιωθε! Σίγουρα το να βλέπεις να γεννιέται το παιδί σου είναι το πιο όμορφο πράγμα που μπορείς να ζήσεις! Αλλά μετά;; τι γίνεται με την σχέση του ζευγαριού;;;

Οι άντρες δεν αντέχουν και πολύ , οι γυναίκες είναι από την φύση τους δυνατές να αντέχουν τον τοκετό! θυμάμαι όταν έκανα πρακτική στην σχολή σε μαιευτήριο και ήμασταν μέσα σε τοκετό ήταν ένας άντρας στην ομάδα μας και όταν παρακολουθούσαμε την διαδικασία του τοκετού σωριάστηκε στα πόδια μου.... έκανε να έρθει στην σχολή 3 μέρες! Σίγουρα θα ήθελα να τον είχα κοντά μου την ώρα των ωδινών να μου κρατά το χέρι... παρ όλο που δεν ήταν κοντά μου εγώ τον ένιωθα δίπλα μου!

- Το όνομα της μικρής πώς προέκυψε;

Το ΜΑΡΙΑ προέκυψε τις δύσκολες ώρες έξω από την μονάδα! Ζήτησα από την Παναγία να βοηθήσει να ξεπεραστεί το πρόβλημα με τον ίκτερο! Έτσι και έγινε! Είμαι σίγουρη οτι βοήθησε! Το νιώθω! Το ΙΩΑΝΝΑ είναι από τον πατέρα μου, ήταν επιλογή του άντρα μου! Τα φωνάζουμε και τα δυο ολόκληρα νιώθοντας την σημασία τους!

- Θα ήθελες να αποκτήσεις σύντομα 2ο παιδάκι;

θα ήθελα 2ο παιδάκι! Τα λατρεύω! Αλλά θέλω να περάσω χρόνο με την κόρη μου! Να ζήσω την κάθε της στιγμή! να χορτάσω παιχνίδι μαζί της, να την δω να περπατά μόνη της, να της μάθω πράματα και μέσα από εκείνη να μάθω και εγώ ! Αν μεγαλώσει λίγο και γίνει πιο ανεξάρτητη μπορεί να κάνω 2ο! Μην ξεχνάς οτι η μόνη βοήθεια που έχουμε είναι κάθε Σάββατο η μαμά μου η οποία θεωρώ οτι είναι αρκετά κουρασμένη ! Είναι μια full time μαμά - γιαγιά - εργαζόμενη! Δεν θέλω να την κουράζω. Έχει κάνει και συνεχίζει να κάνει πολλά για εμάς!

- Ποιοι είναι οι φόβοι σου και οι ανησυχίες σου για το μέλλον του παιδιού σου;

Στεναχωριέμαι που η μικρή μου δεν θα ζήσει ούτε στο ελάχιστο αυτά που έζησα εγώ! Στεναχωριέμαι οτι δεν θα νιώσει παιδί! Τα παιδιά είναι για να παίζουν! Δυστυχώς τα σημερινά παιδιά δεν έχουν χρόνο να παίζουν! Είναι πολύ πιεσμένο το πρόγραμμά τους! θα μεγαλώσουν και δεν έχουν λεπτό ελεύθερο! θα πρέπει να εργάζονται χωρίς να απολαμβάνουν χωρίς να ξεκουράζονται! προσπαθώ να την κάνω να νιώσει παιδί.. αποφεύγω να την κλείνω σε ένα παιδότοπο προτιμώ την Ελευθερία της παιδικής χαράς! Δεν θα την πάω στην χλιδή της πισίνας, θα πάμε στην θάλασσα.. και άλλα τέτοια απλά που κάνουν την διαφορά!

- Θα ήθελες να μεγαλώνει η κόρη σου στην επαρχία; Η προτιμάς την λύση της Πόλης;

θα ήθελα να μέναμε επαρχία αρκεί να είχε τα απαραίτητα για να μεγαλώσει ένα παιδί.... πχ. γιατρό, φαρμακειο,σχολειο...κ.α.τετοια βασικά! Οπότε η πόλη είναι η λύση!

- Πιστεύεις οτι ο θεσμός της "οικογένειας" θα πάψει να υφίσταται μετά από χρόνια;

Κάποτε έκαναν 8, 10, 12, παιδιά χωρίς να ξέρουν ποιό θα είναι το μέλλον αυτών των παιδιών , το μεγαλύτερο μεγάλωνε το μικρότερο ! Κι όμως αυτά τα παιδιά τα κατάφεραν! Τώρα το 1 παιδί είναι λίγο και τα 2 πολλά! Δύσκολοι καιροί! Πιστεύω οτι θα υπάρχει σαν θεσμός αλλά χωρίς ουσιαστική έννοια. θα υπάρχει στα χαρτιά και όχι στην πραγματικότητα! Έλλειψη χρόνου!

- Πώς κόλλησες στην mammylando- παρέα;

Έψαχνα θέματα που αφορούσαν τον ίκτερο και τον θηλασμό!!! έτσι... ! Έκανα εγγραφή και μου άρεσε! Ήταν η παρέα μου τις μέρες μου με το μωρό! Ενημερωνόμουν.. ήμουν πρωτάρα! Τον ίκτερο τον ξεπεράσαμε και στον θηλασμό δεν είμαι πλέον πρωτάρα αλλά κοντεύω να γίνω γκουρού! (όχι κουρού.. μιαμ μιαμ) χιχι! Μου αρέσουν τα θέματα! Στα περισσότερα συμμετέχω! Κυρίως σε θέματα θηλασμού! Ελπίζω να έχω βοηθήσει κάποιες κοπέλες πάνω σε αυτό το θέμα! Από την απλή εμπειρία της θηλάζουσας μαμάς!

- Πόσο σημαντικό είναι για σ' ένα το οτι θηλάζεις την μικρή σου;

Το ομορφότερο πράγμα! Είμαι περήφανη που τι κάνω αυτό! Ξέρω οτι της δίνω το καλύτερο! Στην αρχή τα πράγματα ήταν δύσκολα! δυσκολευόταν να φάει , ήταν πολύ ταλαιπωρημένη αλλά , τελικά είναι πολύ δυνατή! είναι το πιο όμορφο και δυνατό συναίσθημα μετά την γέννα! θα συνεχίσω όσο εκείνη θέλει! Δεν υπάρχει ομορφότερο πράγμα από το να θηλάζει και να μου δίνει να της φυλάω το χεράκι! και να μου φωνάζει" μαμά γιαγι γιαγι" = μαμά γάλα γάλα! ζω όμορφες καταστάσεις με τον θηλασμό!

- Τί μήνυμα θα έστελνες στις φίλες σου στο mammyland;

Όσες κοπέλες δεν έχουν παιδάκι να αποκτήσουν σύντομα, όσες είναι μικρομάνες να το απολαύσουν. Δεν γυρίζουν αυτές οι στιγμές! Όλες οι κοπέλες να θηλάσουν.. είναι το ομορφότερο καλύτερο πράγμα που μπορεί να κάνει μια μανούλα για το παιδί της! Όσες δεν τα κατάφεραν να ενημερωθούν ώστε στο επόμενο να τα καταφέρουν! και σε όσες θηλάζουν .... καλή συνέχεια! Εγώ θα πηγαίνω στα κάγκελα του δημοτικού σχολείου και θα την θηλάζω... χιχι!