Η συνέντευξη που θα διαβάσετε είναι απο την φίλη μας Αναστασία! Γνωστή στο mammyland ώς "Μπεμπούλης". Της έστειλα προσωπικό μήνυμα μια απ' αυτές τις μέρες, αφού για όσες την ξέρετε και παρακολουθείτε τα Post της , δεν ήταν και στα καλύτερά της....Σκέφτηκα λοιπόν να της προτείνω να μου δώσει μια συνέντευξη μήπως και ξεχαστεί λίγο και αλλάξει η διαθεσή της...ελπίζω να το πέτυχα !  

- Πες μας λίγα λόγια για τον εαυτό σου.

Είμαι 33 Χρονών και πολύ ευαίσθητη! Σπούδασα λογιστικά τα οποία ναι μεν τα δουλεύω αλλά δεν τρελαίνομαι κιόλας..Λατρεία μου είναι η ζωγραφική και η ψυχολογία!

- Θα ήθελες να ασχοληθείς ποτέ με την ζωγραφική ή την ψυχολογία;

Με την ζωγραφική ασχολούμαι από 8 χρονών. Ζωγραφίζω τα πάντα! Ότι δω και ότι αντικείμενο με εμπνεύσει. Ήθελα ακόμη να ζωγραφίσω και το δωμάτιο του μπέμπη αλλά δεν προλάβαινα δυστυχώς (την επόμενη φορά χιχι ). Μου αρέσουν πολύ τα χρώματα και οι κατασκευές όλων των ειδών. Το κακό όμως είναι ότι πλέον έχω περιορισμένο χρόνο με το μωρό και την δουλειά για να ασχοληθώ με τα χόμπι μου.

Αφού να φανταστείς ψυχολογία έχω να διαβάσω ένα χρόνο! Συγκεκριμένα όταν ήμουν στην 3η Λυκείου (τότε υπήρχαν οι δέσμες ακόμη) στις Πανελλήνιες είχα δηλώσει πρώτη μου επιλογή "κοινωνική ανθρωπολογία" στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου! Δεν τα κατάφερα όμως και ας είχαν βγει τα ματάκια μου στο διάβασμα. Αυτή η επιστήμη ασχολείται με ψυχολογία και κοινωνιολογία μαζί. Προσωπικά μου αρέσει να έρχομαι σε επαφή με  κόσμο να τους ακούω..Είναι ο αέρας μου! Χωρίς αυτό δεν ζώ.

Είμαι πολύ κοινωνικό άτομο και δεν θα μπορούσα ποτέ να φανταστώ τον εαυτό μου μόνο χωρίς κάποιον δίπλα μου. Δεν θα το άντεχα. Δεν πειράζει. Μπορεί να μην σπούδασα τελικά αυτό που ήθελα αλλά δεν σταμάτησα να ασχολούμαι μ' αυτό ...Ελπίζω αργότερα, όταν θα έχω λίγο περισσότερο ελεύθερο χρόνο να ξανασχοληθώ και με τα δύο!

- Αναστασία είσαι μια εργαζόμενη μητέρα! Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι αυτό που κάνεις;

Είναι αρκετά δύσκολο Λένα μου! Πρέπει να φροντίζω για όλα. Να είμαι άψογη στο σπίτι, στην δουλειά, στο μωρό. Δουλεύω σε μια εταιρεία επίπλων στο λογιστήριο. Απαιτητική δουλειά σε πνευματικό επίπεδο. Στο σπίτι γυρίζω το απόγευμα σχεδόν μιας και όταν σχολάω πηγαίνω και παίρνω το παιδί από την μαμά μου. Εκεί έρχομαι σε δύσκολη φάση , αφού από την μία θέλω να αφιερώσω χρόνο στον μπεμπούλη μου και να παίξουμε, και από την άλλη πρέπει να μαγειρέψω για την επόμενη μέρα.

Ώρες ώρες είναι εξαντλητικό δεν λέω, αλλά παίρνω δύναμη από το μικρό μου αντράκι. Πριν επιστρέψω στην δουλειά από την άδειά μου έλεγα "αχ να πάω στην δουλειά να ξεφύγω λίγο από τα μπιμπερό" χιχιχι αλλά όταν είδα πραγματικά τον ρόλο εργαζόμενης μητέρας έπαθα!!!! Λέω "πώ πώ πώ πώς τα βγάζουν πέρα τώρα;" Θέλει τρομερή υπομονή και λιγάκι βοήθεια από το σπίτι που ευτυχώς την έχω!!!

- Πώς γνωριστήκατε με τον άντρα σου;

Ένα βράδυ αποφάσισα να βγω για πρώτη φορά μόνη μου! Πήγα σ' ένα καλοκαιρινό κλαμπάκι όπου δούλευε μια φίλη μου και εκεί ήταν ο άντρας μου, ο οποίος άρχισε αμέσως το καμάκι!!!! Πέρασε όμως μια εβδομάδα μέχρι να κανονίσουμε το πρώτο μας ραντεβού. Δεν ήθελα να κάνω σχέση μιας και προερχόμουν ήδη από έναν πρόσφατο χωρισμό. Ήταν όμως πολύ επίμονος και τελικά με κατάφερε! Από τότε είμαστε αχώριστοι και μετράμε μαζί 4 χρόνια!

- 4 χρόνια σχέσης ή γάμου;

Με τον Φάνη είμαστε 4 χρόνια μαζί και μόλις 1 και 1/2 χρόνο παντρεμένοι (νιόπαντρα πιτσουνάκια εεε;;;;). Είναι πολύ καλός και μ' αγαπάει πολύ παρά τις δυσκολίες. Επίσης ξέχασα να σου πω ότι ο μπέμπης μου έχει 2 αδελφάκια από τον πρώτο γάμο του άντρα μου. Ένα αγόρι 8 χρονών και ένα κορίτσι 7 χρονών! Και τα δυο τον αγαπάνε πολύ τον μικρούλη μας!

- Πόσο καιρό προσπαθούσες να μείνεις έγκυος;

Ααα σ΄αυτό το θέμα ομολογώ οτι δεν χρειάστηκε καν να προσπαθήσω! Στην αρχή της σχέσης μας έμεινα έγκυος με την πρώτη ελεύθερη επαφή!!!! Βέβαια δεν μπορέσαμε να το κρατήσουμε το μωρό γιατί είχε πρόβλημα επιβίωσης. Πέρασαν 3 χρόνια που έπαιρνα αντισύλληψη γιατί δεν ήθελα να κάνω αμέσως μωρό. Μόλις σταμάτησα τα χάπια και λίγο πριν τον γάμο μας σε μια ελεύθερη επαφή μας πάλι, έμεινα έγκυος στον μπεμπούλη μου!! Είμαι τελικά πολύ εύκολη σ' αυτόν τον τομέα εεε;;;;;

- Ναι πραγματικά πολύ τύχερη!!! Στις μέρες μας γίνεται ολοένα και πιο δύσκολο να συλλάβει παιδί μια γυναίκα. Εσύ που πιστεύεις οτι οφείλεται αυτό;

Έχω την αίσθηση ότι πλέον τα ζευγάρια έχουν πάρα πολύ μεγάλο άγχος στο θέμα να κάνουν παιδί. Είναι ότι χειρότερο να ξεκινάς προσπάθειες για μωράκι με γνώμονα το άγχος!!! Καταρχήν αυτό το πράγμα ότι τώρα θα ξεκινήσω για παιδί, δεν το κατάλαβα ποτέ!! Γιατί δεν αφήνουμε ελεύθερους τους εαυτούς μας ; Γιατί να μην είμαστε χαλαροί; Ας απολαμβάνουμε τις στιγμές μας με τους συντρόφους μας και τότε να δείτε πώς έρχονται τα μωρά!! Εκτός βέβαια από περιπτώσεις που υπάρχουν προβλήματα υγείας στο ζευγάρι, αλλά και εκεί πάλι να μην απογοητεύονται γιατί ότι δυσκολία και να υπάρχει με το άγχος γίνεται μεγαλύτερη!!! 

- Πώς ανακοίνωσες στον άντρα σου ότι θα γίνει μπαμπάς;

Δεν του το ανακοίνωσα εγώ ακριβώς...χιχι . Ο άντρας μου ήταν σίγουρος ότι ήμουν έγκυος πριν ακόμη κάνω το τεστ και την χορειακή χιχι. Όταν έγινε το μοιραίο...μου λέει να μην περιμένω περίοδο τον επόμενο μήνα γιατί είμαι έγκυος!!! Έκανα το τεστ την  ημέρα που περίμενα να αδιαθετήσω και ήταν θετικότατο!!! Παραμονή Πρωτοχρονιάς κάνω την χορειακή και βγαίνει θετικότατη!!!!! Το βράδυ ήμασταν καλεσμένοι σε ρεβεγιόν και εκεί πάνω στις ευχές του λέω "Φέτος ο Άη Βασίλης μας έφερε ένα μικρό δωράκι.." εκεί με φίλησε και μου απάντησε " Ναι το ξέρω δεν σου το είπα εγώ; Εμένα να μ' ακούς" Καλόοοο;;;;;

- Εσύ ένιωθες έτοιμη να γίνεις μάνα; Είχες προγραμματίσει τον ερχομό αυτού του παιδιού;

Είχαμε βάλει ένα σχετικό πρόγραμμα. Συγκεκριμένα λέγαμε μετά τον γάμο να μην παίρνουμε προφυλάξεις και όποτε έρθει το μωρό καλοδεχούμενο!!! Εγώ είχα σταματήσει βέβαια την αντισύλληψη απο πριν γιατί ήθελα να είναι καθαρός ο οργανισμός μου απο τα φάρμακα όταν θα μείνω έγκυος. Στην θεωρία ένιωθα έτοιμη να γίνω μάνα απο πολύ καιρό απο την πρώτη κιόλας φορά που είχα μείνει έγκυος και ήθελα να κάνω ένα παιδί γιατί η απώλεια του πρώτου, μου είχε αφήσει τρομερό κενό.

Όταν όμως ήρθε ο μπέμπης μας, ένιωσα διαφορετικά. Όλες οι ευθύνες όλα όσα αντιμετώπισα σαν πρωτάρα, τα νοσοκομεία, και την διαφορετική μεταχείρηση που έχει ένα πρόωρο, με έκαναν να πιστέψω οτι αλλιώς είναι στην θεωρία και αλλιώς είναι στην πράξη!!!

Καμιά γυναίκα άλλωστε δεν γεννιέται μάνα. Μάνα γίνεσαι απο την στιγμή που θα πάρεις στα χέρια σου το μωρό σου. Και όσο έτοιμη και όσο σίγουρη και άν ένιωθες όταν ήσουν έγκυος, όταν πλέον γεννήσεις , αλλάζουν όλα. Μαθαίνεις, αγωνιάς, παλεύεις. Έγώ έγινα μανούλα ξαφνικά. Απότομα. Χωρίς καν να έχω προετοιμάσει τον εαυτό μου για τον τοκετό. Δεν πρόλαβα. Μου ήρθε ξαφνικό όλο αυτό που έγινε και η επιλόχεια κατάθλιψη μου χτύπησε κι' εμένα την πόρτα και έμεινε και πολύ η άτιμη!!! Αλλά τα κατάφερα και τώρα πια λέω οτι είμαι μια καλή μανούλα για το μωρό μου!!!!!

- Πόσο καιρό δηλαδή είχες επιλόχεια κατάθλιψη και τί συμπτώματα είχες σ' αυτή την φάση;

Η επιλόχειος κατάθλιψη δυστυχώς μου κράτησε πολύ...τουλάχιστον μέχρι που έγινε ο μπέμπης μου 7 μηνών ήμουν σε πολύ άσχημη κατάσταση. Ίσως απο τα προβλήματα που αντιμετώπιζα με το μωρό, ίσως το οτι με μια ξαφνική γέννα μπήκα σε έναν γολγοθά που ούτε φανταζόμουν ποτέ οτι θα ζούσα, ίσως το οτι φοβόμουν για το πώς θα αντιμετωπίσω αυτή την νέα για μένα κατάσταση , ίσως το σύνολο όλων αυτών και το γεγονός οτι λίγο μετά ήρθε ο χειμώνας και κλειστήκαμε μέσα ,συντέλεσαν στο να μην μπορώ να βρώ γρήγορα  τον εαυτό μου.

Το καλοκαίρι ήταν κάπως καλύτερη η κατάσταση μιας και βγαίναμε βόλτες. Τον χειμώνα όμως χειροτέρεψαν τα πράγματα..είχα πολύ άγχος για το μωρό, άν θα πιεί γάλα, πόσο θα πιεί, γιατί δεν ήπιε μια μέρα..έτρεμα πραγματικά και ήμουν όλο κλάματα και νεύρα!!! Πολλά νεύρα όλα μου έφταιγαν. Ο άντρας μου μου έφταιγε..ακόμη και το μωρό...

Υπήρξαν στιγμές που έκλαιγε ο μπέμπης και επειδή δεν μπορούσα να τον ηρεμήσω, νευρίαζα και του φώναζα και δυστυχώς το έκανα αρκετές φορές ..μιά μέρα ήμουν τόσο χάλια που δεν ήθελα ούτε το μωρό να βλέπω ! Ευτυχώς όμως είχα την στήριξη όλων και της οικογένειάς μου και της κολλητής μου (νονάς του μπέμπη)  η οποία με έκανε να ξαναχτίσω την σχέση μου με το μωρό μου . Γιατί κακά τα ψέματα το μωρό είχε αρχίσει να φοβάται την φωνή μου!!!!

Εγώ φυσικά μέσα στις τύψεις και τα κλάματα γιατί δεν το ήθελα. Ήταν κάτι πάνω απο μένα . Δεν ήθελα να φωνάζω, δεν ήθελα να είμαι έτσι...το αγαπάω το μωρό μου! Ένας θεός ξέρει πόσο το αγαπάω. Και τώρα πια είμαστε μανούλα και γιός πιο αγαπημένοι όσο ποτέ άλλοτε!!!!

- Ήταν απο τους μπαμπάδες που ήθελαν αποκλειστικά αγόρι;

Άν και ήδη έχει ένα ζευγάρι (αγόρι-κορίτσι) ήθελε πολύ αγόρι!!! Εγώ πάλι ήθελα να είναι κοριτσάκι (για να βάζω κορδελίτσες , φουστανάκια κτλ ). Να σου πώ την αλήθεια αυτό δεν το έχω καταλάβει ακόμη...γιατί ήθελε τόσο πολύ αγόρι! Και κορίτσι να ήταν βέβαια δεν είχε κανένα πρόβλημα αλλά μέσα του....ήθελε τον ΓΙΟ!!!!! Η πλάκα ήταν οτι τόσο καιρό φαινόταν για κορίτσι απο τους χτύπους της καρδιάς και όταν τελικά μάθαμε οτι ήταν αγόρι τρελάθηκε απο την χαρά του!!!!! Και εγώ φυσικά!!!

- Γέννησες φυσιολογικά ή με καισαρική;

Γέννησα με καισαρική τομή λόγω προωρότητας.

- Περιέγραψέ μας τί ακριβώς έγινε την ημέρα που γέννησες.

Μπήκα εκτάκτως στο Αλεξάνδρας Σάββατο βράδυ 5/7/2008 με μεγάλη πίεση και χαρτί του γιατρού μου να νοσηλευτώ σε τμήμα επικίνδυνης κύησης. Απο εκείνη την ώρα εώς την Δευτέρα το πρωϊ την έβγαλα στο δωμάτιο τοκετών με τον καρδιοτοκογράφο να είναι μόνιμα επάνω μου...Στον θάλαμο αυτόν έκατσα πολύ λίγο. Ήμουν ψύχραιμη αν και ήξερα την κατάστασή μου. Την Δευτέρα το μωρό σταμάτησε να κουνιέται. Μου έκαναν υπέρηχο και με πάνε στο δωμάτιο όπου έρχεται η μαία και μου λέει ετοιμάσου!!!!

Λέω στον άντρα μου ΓΕΝΝΑΩ!!!! Ανεβαίνω επάνω με ετοιμάζουν και βουρ για το χειρουργείο , αφού πρώτα χαιρέτησα τον αντρούλη μου. Εκεί άρχισε και ο μεγάλος φόβος. Έβαλα τα κλάματα. Φοβήθηκα πολύ. Ίσως πλέον απο ένστικτο μιας και το χάναμε το παιδί. Μου έκαναν επισκληρίδιο και δεν κατάλαβα τίποτε. Μόνο μια πίεση όταν έβγαλαν το μωρό. Όταν τον είδα δεν μπορούσα να κρατήσω τα δάκρυά μου. Ήταν 9:45 το βράδυ της 7/7/2008 και μόλις είχα γεννήσει τον γιόκα μου πρόωρα στην 31 εβδομάδα ένα γατάκι 50 εκ και 1250 γρ.βάρος!

- Άν όλα πήγαιναν καλά θα ήθελες να ήταν  ο σύζυγος παρών στην διάρκεια του τοκετού;

Θα ήθελα να ήταν. Ειλικρινά θα το ήθελα αλλά η κατάστασή μου ήταν τόσο κρίσιμη που δεν επιτρεπόταν. Ο κακομοίρης απ΄έξω απο το χειρουργείο είχε λιώσει απο την αγωνία του. Ειδικά όταν του είπαν ποιόν απο τους δυό μας ήθελε να γλυτώσουν!!!!! Τρελάθηκε!!!!! Έζησαν όλοι τους μεγάλες στιγμές αγωνίας περιμένοντας.

- Σε τέτοιες δύσκολες καταστάσεις πολλές γυναίκες στρέφονται προς τον θεό..εννοώ πως τάζουν το μωρό σε κάποιον άγιο/α προκειμένου να το βοηθήσει να επιβιώσει. Εσύ σκέφτηκες να το κάνεις αυτό;

Το έχω ήδη κάνει αυτό! Τον έχω τάξει στον Άγιο Σπυρίδωνα πριν ακόμη μείνω έγκυος. Και όσες φορές υπήρξε δυσκολία στην εγκυμοσύνη , στην γέννα, ακόμη και μετά, πιστεύω οτι τον βοήθησε ο Άγιος να αντέξει! Και έτσι χάρις σ' εκείνον έχω τον μπέμπη στην ζωή μου και χάρις σ' εκείνον ο μπέμπης μου βγήκε νικητής απ' όλα όσα πέρασε! Οπότε θα έχει και το όνομά του!!!!

- Ποιό ήταν το πρώτο πράγμα που σκέφτηκες όταν κρατούσες στα χέρια σου το μωράκι σου;

Δυστυχώς δεν μπόρεσα να τον αγκαλιάσω γιατί τον πήγαν κατευθείαν στην εντατική. Τον είδα μετά απο 2 μέρες όταν πλέον μου έβγαλαν ορούς και καθετήρες. Ήταν απίστευτα συναισθήματα χαράς και λύπης μαζί γιατί δεν μπορούσα να τον έχω αγκαλιά. Στον θάλαμο όλες είχαν τα μωράκια τους και εγώ όχι και αυτό με τρέλαινε. Περιττό να σου πώ οτι τον χάζευα. Ήταν μικρούλης μόλις 1250 γρ. αλλά πολύ χαριτωμένος για τα δικά μου μάτια. Να σου πώ όμως μια άλλη πρώτη στιγμή με το μωρό μου; 

Όταν μου επέτρεψαν για πρώτη φορά να τον χαϊδέψω στην θερμοκοιτίδα! Ένιωσα απίστευτη χαρά απίστευτη αγάπη. Τον λάτρεψα απο την πρώτη στιγμή που τον είδα. Φαντάζεσαι πως είναι να χαϊδεύεις ένα μωρό με τον δείχτη του χεριού σου; Τρομερό συναίσθημα. Έτρεμα ολόκληρη και έκλαιγα ταυτόχρονα. Ενώ εκείνος μόλις τον άγγιζα άρχιζε να τεντώνεται και να κουνάει τα χεράκια και τα ποδαράκια του...

- Πέρασες δύσκολες στιγμές απ' ότι καταλαβαίνω...θέλεις να μας πείς περισσότερα για τον πρόωρο τοκετό που είχες;

Φυσικά! Γέννησα στην 31η εβδομάδα ήταν πολύ ξαφνικό για μένα. Δεν είχα προετοιμάσει τον εαυτό μου στην πραγματικότητα για τον ερχομό του μωρού μου. Ήταν πολύ δύσκολα. Ήμουν στον θάλαμο και όλες οι μανούλες είχαν τα μωράκια τους και εγώ....μια φωτογραφία στο κινητό μου...

Με ρωτούσαν όλες. Εσένα που είναι το μωρό σου ; Δεν γέννησες;  Και εγώ έβγαινα έξω (ευτυχώς με άφηνε η μαία ακόμη και την νύχτα) καθόμουν στην αυλή και έκλαιγα...

Πέρασα δύσκολα. Ειδικά την επόμενη της γέννας που πήγα να δώ το μωρό και δεν με άφησαν επειδή είχα ορό και καθετήρα. Όταν βγήκα απο το νοσοκομείο και άφησα τον μπέμπη πίσω, ένιωθα σαν να μου είχαν ξεριζώσει την καρδιά!!

Ένα μήνα ήταν το βλαστάρι μου στην εντατική και πάλευε να πάρει βάρος πάλευε να μην κολλήσει κανένα μικρόβιο (αυτός ήταν και ο μεγάλος μου φόβος) και εγώ εκεί κάθε μέρα να του μιλάω , να τον κανακεύω απο απόσταση, να μην μπορώ να τον πάρω στην αγκαλιά μου. Όταν έκλαιγε εκείνος όμως, εγώ του μιλούσα κια ηρεμούσε αμέσως..

Κάθε μέρα πήγαινε και καλύτερα. Δεν θα ξεχάσω ποτέ όταν την μια μέρα μου είπαν οτι έπινε 7 ml γάλα! Ναί , ναί 7 ml !! Και την επόμενη έπινε 13 ml !

Δεν θα ξεχάσω ποτέ όταν τον πρωτοάγγιξα ... τα δάκρυά μου δεν τα κράταγα με τίποτε.. Ή την πρώτη φορά που μου τον έδωσαν αγκαλιά να τον ταϊσω...έτρεμα απο συγκίνηση και χαρά!!!!

Περάσαμε δύσκολα και εγώ και ο άντρας μου αλλά και το μωρό. Μόλις τον φέραμε σπίτι μας , μετά απο 2 εβδομάδες έπαθε την παλλινδρόμηση και νοσηλευτήκαμε και στο Παίδων!

Εγώ έγινα μάνα υπο δύσκολες συνθήκες. Όσο και να πόναγα έπρεπε να τρέξω για το παιδί μου. Έκλαιγε ο μικρός, έκλαιγα και εγώ μέχρι που λέω μέσα μου γίνε δυνατή το χρωστάς στο μωρό σου. Και έτσι έγινε. Πάλεψα και εγώ μαζί του και τα καταφέραμε. Είναι δυνατό παιδί και τον καμαρώνω. Μπορεί να πέρασε δυσκολίες απο την πρώτη στιγμή της γέννησής του μέχρι τώρα που είναι 14 μήνών αλλά πάλεψε τόσο πολύ που νιώθω υπερήφανη για τον γιό μου γιατί όσο και άν ήμουν έτοιμη να γίνω μάνα εκείνος με έκανε ακόμη καλύτερη!!!

- Πόσο έχει αλλάξει τώρα η ζωή σου με τον ερχομό του παιδιού σου; Ποιές καθημερινές συνήθειες σου άλλαξες;

Το μόνο που έχει αλλάξει πλέον στην ζωή μου πιο πολύ είναι η ευθύνη μου απέναντι στο μωρό. Σκέφτομαι με τα δικά του θέλω και όχι με τα δικά μου και όλα γίνονται σύμφωνα με το πρόγραμμα του παιδιού. Ναι μπορεί να μην βγαίνω όπως παλιά, αλλά όπου πάω τώρα έχω και το αντράκι μου μαζί μου!!!

- Σκέφτεσαι να κάνεις δεύτερο παιδάκι; Ή μήπως είναι πολύ νωρίς ακόμη;

Δεύτερο παιδί;;; Μπα!!! όχι δεν σκέφτομαι να κάνω και όχι γιατί μπορεί να είναι νωρίς αλλά φοβάμαι. Ναι φοβάμαι. Δεν θέλω να ξαναπεράσω τα ίδια. Τρέμω στην ιδέα να τα ξαναπεράσω. Το πρώτο δεν θα επιβίωνε. Κάναμε διακοπή κύησης. Ο μπέμπης πρόλαβε και γεννήθηκε (ήταν τυχερός σ' αυτό ) όμως ένα πρόωρο μωράκι έχει πολλά να αντιμετωπίσει και εμείς ανεβήκαμε μεγάλο γολγοθά. Γιατρούς, νοσοκομεία, εξετάσεις ...έτσι κι' εγώ έχω αφοσιωθεί σ' αυτό το παιδί και δεν σκέφτομαι για άλλο.

- Ο σύζυγος κατά πόσο ασχολείται με την περιποίηση του μωρού;

Ο μπαμπάς μας εκτός απο τον ρόλο του διασκεδαστή - γελοτοποιού, βοηθάει που και πού στην περιποίηση του μπέμπη. Αλλάζει καμιά πάνα και τον ταϊζει! Μόνο να τον κοιμήσει δεν μπορεί γιατί ο μπέμπης τον κοροϊδεύει χιχι. Αλλά βοηθάει πιο πολύ σε άλλα πράγματα, όπως να τρέχει ξημερώματα σε φαρμακεία, να πηγαίνουμε μαζί στο παίδων για εξετάσεις ή όταν νοσηλεύτηκε ο μικρός να είναι εκεί μέρα νύχτα ( κοιμόταν στο αυτοκίνητο 10 μέρες )!!!! Μου έφερνε φαγητό και ότι χρειαζόταν ο μικρός μέσα στο νοσοκομείο . Έχω μεγάλη στήριξη απο εκείνον δεν έχω παράπονο.

- Θυμάσαι πώς μπήκες στο Mammyland; Έψαχνες για κάτι συγκεκριμένο; Τί ήταν αυτό που σ' έκανε να γραφτείς σ' αυτό το site;

Το Mammyland το έμαθα όταν ήταν ο μπέμπης μου 3 μηνών. Ήμουν σ' ένα internet καφέ και έψαχνα πληροφορίες για την εγκεφαλική αιμοραγία (που είχε πάθει ο μπέμπης) και ψάχνοντας έπεσα πάνω στο mammy!!!! Μετά απο κάτι μήνες πήρα lap top και λέω...εκείνη η σελίδα που είχα δεί τότε πώς λεγόταν;;;; Μόλις το θυμήθηκα μπήκα μέσα και γράφτηκα εεεε και απο τότε έχει γίνει εξάρτηση. Κρίμα όμως που δεν το είχα ανακαλύψει πιο πριν όταν έκανα κάτι ατελείωτα ξενύχτια στο μπαλκόνι μοναχούλα μου...χεχε θα είχα και παρέα αλλά δεν πειράζει κάλλιο αργά παρά ποτέ δεν λένε;;;

- Έχεις δημιουργήσει φιλίες μέσα απο το mammyland; Συμμετείχες σε καμιά συνάντηση που κάνουν κατα καιρούς τα μέλη μας ;

Έχω δημιουργήσει τις καλύτερες φιλίες μέσα απο το mammy!!!! Έχω συμμετάσχει σε αρκετές συναντήσεις και έχω περάσει τέλεια!!!! Όλα τα κορίτσια που έχω γνωρίσει μέχρι στιγμής είναι απλά υπέροχα!!!! Φοβεροί άνθρωποι, φοβερές γυναίκες, απλές, χαμογελαστές, καθημερινές..είμαστε όλες μια μεγάλη τρελή παρέα!!!!!Και κάθε φορά ανυπομονώ για μια νέα συνάντηση!!!!!

- Τί μήνυμα θα έστελνες σε όλες τις φιλενάδες σου εδώ στο mammyland;

Άχ οι φιλενάδες μου και είναι τόσες πολλές!!!!!!

Θέλω να τους πώ οτι είναι πολύ σημαντικοί άνθρωποι για μένα. Μ' έχουν στηρίξει και με έχουν βοηθήσει πάρα πολύ και τις αγαπώ κάθε μία χωριστά. Είναι όλες τους υπέροχες και τις εύχομαι κάθε ευτυχία στην ζωή τους γιατί το αξίζουν. Πολλές κοπέλες τις έχω γνωρίσει και απο κοντά! Νιώθω σαν να τις γνωρίζω απο χρόνια!!!! Και κάτι άλλο που θα ήθελα να τονίσω, το έχω πεί και σε πολλά κορίτσια στο mammy, οτι δεν είναι ένα site απρόσωπο και ψυχρό είναι ΖΕΣΤΟ, ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ και όλες γινόμαστε ένα και στα καλά και στα άσχημα! Αυτό είναι που μ' αρέσει στο Mammy!