Tο άρθρο μας έστειλε: Το μέλος του Mammyland mama marilenas 

Ομφαλοκήλη

Η ομφαλοκήλη είναι συχνή στα νεογέννητα. Οφείλεται σε ένα άνοιγμα ή αδυναμία του κοιλιακού τοιχώματος στην περιοχή του ομφαλού, με αποτέλεσμα μέρος του εντέρου να προβάλλει στην περιοχή του ομφαλού .

Στα βρέφη το ανοσοποιητικό σύστημα αναπτύσσεται βαθμιαία. Άν παρουσιάσουν βήχα, συνάχι, πονόλαιμο, πυρετό ή κοιλιακά προβλήματα θα πρέπει να το αναφέρετε στον παιδίατρό σας.

Συμβουλευτείτε τον γιατρό σας, άν:

Ο παιδίατρος, είναι ο άνθρωπος που θα λύσει τις όποιες απορίες σας, θα είναι δίπλα σας να σας καθησυχάσει και να σας ενημερώσει για όλα τα ερωτηματικά- που φυσιολογικότατα- θα έχετε. Ο παιδίατρος, παίζει τον ρόλο του οικογενειακού σας γιατρού, και στην αρχή ιδιαίτερα, η σχέση του μαζί σας θα είναι ιδιαίτερα στενή.

Όταν έχετε κάνει όλα όσα πρέπει για το μωράκι σας και αυτό εξακολουθεί να κλαίει, μην ψάχνετε και πολύ. Ο λόγος είναι οι γνωστοί κολικοί, που ταλαιπωρούν το μωράκι σας στην αρχή της ζωής του. Πρόκειται για μια κατάσταση που ξεκινά περίπου την 2η εβδομάδα της ζωής του ή και αργότερα, και κυρίως εμφανίζονται τις βραδινές ώρες 7-10μμ.

Άν θηλάζετε το μωράκι σας, οι κενώσεις του θα είναι συχνές και θα μοιάζουν με ...μουστάρδα. Τα μωράκια που θηλάζουν, συνήθως, δεν έχουνε και πρόβλημα δυσκοιλιότητας.Μπορεί να λερώσουν την πάνα τους μέχρι και 10 φορές την ημέρα...

Τα περισσότερα νεογέννητα, κατά την 2η ή 3η μέρα της ζωής τους, παρουσιάζουν μια έντονη χλωμάδα, σχεδόν κιτρινίλα, στο προσωπάκι τους. (ο λεγόμενος "φυσιολογικός νεογνικός ίκτερος") που ξεκινά από το κεφαλάκι και προχωρά προς τα ποδαράκια του.

Μερικά μωράκια, βιάζονται να γνωρίσουν τον έξω κόσμο. Φαίνεται, βαρέθηκαν το περιβάλλον της μήτρας, και αποφάσισαν να δηλώσουν την παρουσία τους, λίγο νωρίτερα από ότι τα περίμεναν οι γονείς τους. Και είναι τόσο μικροσκοπικά, ευαίσθητα, και ευάλωτα, ώστε κάνουν τους γονείς τους να ανησυχούν λίγο.

Λίγο μετά τον 2ο μήνα, το μωράκι σας θα πρέπει να υποστεί το πρώτο του...τσιμπηματάκι. Ένα δυσάρεστο ξάφνιασμα, μια έκφραση απορίας και παράπονου, που συνήθως καταλήγει σε κλάμα. Ωστόσο, υπάρχουν και κάποια μωράκια που δέχονται το τσιμπιματάκι εντελώς ατάραχα.